دخترم لجباز شده
شهریور ۱۵, ۱۳۹۷
ایجاد محبت بین دو برادر
شهریور ۱۵, ۱۳۹۷

سوال

سلام وقتتون بخیر

پسر من نزدیک چهار سالشه ولی نمیتونه حقشو از همسن و سالاش بگیره و همیشه با گریه و زاری و قشقرق از من میخاد حقشو بگیرم مثلا اگه دوستش بیاد اسباب بازیشو بگیره و بره فقط جیغ میزنه و بیقراری میکنه
و از گریه دوستاش هم خیلی آشفته میشه نسبت به جیغ بچه های کم سن و سال حساسه واز اونا میترسه اگه یه بچه یه ساله به سمتش بیاد که به دوچرخش دست بزنه دوچرخشو مدام به زمین میکوبه و باعث وحشت بچه میشه چجوری بهش یاد بدم احساستش رو بدون انجام این کارا بیان کنه بهش میگم پسرم نی نی میخاد باهات بازی کنه ولی اون قبول نمیکنه و با بچه های کوچیک اصلا ارتباط برقرار نمیکنه
خلاصه که در ارتباط گرفتن با همسن و سالاش مشکل داره
دیر صحبت کرد و الان در بیان خواسته هاش مشکل داره و به جای حرف زدن فقط جیغ و داد میکنه
ممنون میشم از راهنمایتون

پاسخ

با سلام وقت بخیر…

نکته اول در کودک شما ایجاد یک عادت غلط است که در او نهادینه شده است. کودک شما در زمانی خاص برای رسیدن به اهدافش از اصوات و صداها استفاده می کرده است در صورتی که باید حرف می زده . این که او دیر به حرف آمده مشکل او نیست و نقطه ضعف ما بوده است. حالا او به این روش عادت کرده است. مثل بچه هایی که دیر ادای کلمات را یاد میگیرند و حتی وقتی بعدا درست حرف زدن را می آموزند دوست دارند بعضی کلمات را مثل همان دوران کودکی ادا کنند. پس قدم اول تلاش برای حذف این عادت است. فرزند شما پرخاشگر نیست و فقط از یک عادت اثر گذار پیروی می کند. او هروقت داد میزند توجه شما را جلب می کند و شما را قانع به همراهی می کند . خود ما هم برای تربیت کودکمان گاها همین اشتباه را مرتکب می شویم . به جای وقت گذاشتن و بازی با داد زدن سر کودک او را مجاب می کنیم که حرف مارا بپذیرد چراکه راحت تر و سریع تر به نتیجه میرسیم.
قدم بعدی پس از حذف این عادت که نیاز به صبر شما و قدرت توجه شما دارد( مثل از شیر گرفتن بچه ها یا از پوشک گرفتن آنها) قدم بعدی آغاز میشود. شما برای این مشکل اولا نیاز دارید تکنیک حل مسیله را به وی آموزش دهید و سپس به او بیاموزید که احساس خشم با رفتار خشمناک با هم تفاوت دارد. دقت کنید کودک شما قرار نیست این موضوعات را به صورت ذاتی بلد باشد. او تک تک این عناوین را از والدین می آموزد. وقتی عصبانی است و دوست ندارد کسی به وسایلش دست بزند و شما بجای در آغوش گرفتن وی و تایید احساس خشم او در مقابلش می ایستید و سعی در مجاب کردن او برای دادن وسایلش به دیگران قرار میگیرید ، او یاد میگیرد که بلند تر داد بزند تا شاید کسی احساس خشم او را درک کند. هربار این اتفاق می افتد شما احساس کودکتان را بشنوید و تایید کنید: تو ناراحتی تو نگران هستی که وسایلت خراب شود تو اضطراب داری و من این را می فهمم. این کلمات کودک را لوس یا پررو نمیکند، بالعکس به او آرامش میدهد که مادر او را درک کرده است. حالا وارد مرحله دوم میشوید: به نظرت چه کار کنیم تا او هم بتواند با تو بازی کند؟ به نظرت خوب است با کسی بازی کنی و تنها نباشی و سپس از تکنیک حل مسئله استفاده می کنید.
در آخر بهترین روش برای آشنایی کودک برای تفاوت اخساس خشم و رفتار خشمناک بازی و قصه می باشد . در قالب ابزی فرصت خشمناکی را فراهم کنید و حالا در حین بازی به او آموزش دهید چگونه خودش را کنترل کند. قصه هایی را برای او تعریف کنید از لاک پشتی که هیچ دوستی نداشت چون وسایلش را با آنها شریک نمی شد و سرشان داد میزد. مراقب باشید احساس لاک پشت را سرکوب نکنید رفتارش را اصلاح کنید. اجازه ندهید کودک فکر کند حق ناراحت شدن و یا مراقبت از وسایلش را ندارد.
موفق باشید.
محمد مصباحی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *